Creatieve probleemoplosser
In de nazit na een tamelijk afmattende parallelsessie zocht ik een nog niet bezette afgerokte statafel in de foyer op. Daar kreeg ik al snel gezelschap van een vriendelijke leeftijdgenoot. Nadat we samen constateerden hoe erg het is dat we voortaan geen bitterballen en vlammetjes, maar julienne gesneden winterwortel en koolrabi met mieriksworteldip krijgen aangeboden in foyers, was het tijd voor netwerkvraag nummer één: ‘Wat doe jij dan in het dagelijks leven?’ Mijn statafelgenoot bleek actuaris te zijn, maar hij was niet gelukkig met die omschrijving. ‘Je moet ons meer zien als creatieve probleemoplossers’, lichtte hij toe, waarna er nog een lange uitleg van een hoog abstractieniveau volgde. Iets met risk appetite, verslaglegging en levensverzekeringen. Of het aan mijn lage bloedsuikerspiegel lag of niet, ik weet nog steeds niet wat een actuaris zoal doet. Vast iets anders dan mijn loodgieter, die zichzelf ook voorstond op zijn creativiteit. Een half jaar nadat hij een ingenieus labyrint aan pvc-buizen onder onze afvoer had aangelegd, stond er een vervelend ruikende grijze laag smurrie in onze keuken en woonkamer.
Vroeger was je wat je deed. Journalist, grafisch vormgever, IT-specialist. Maar toen zaten we nog niet op LinkedIn, Twitter en Facebook. Goed, de vertegenwoordiger had al plaats gemaakt voor de accountmanager. Werksters noemden we grinnikend interieurverzorgsters. Maar de hedendaagse, ongeschreven wetten van personal branding gaan verder. Zo kan ik tot mijn netwerk rekenen: een creative hospitality genius (organisator van evenementen), een senior procurement manager (hoofd inkoop) een front office liaison manager (chef van de baliemedewerkers), een manager special affairs (geen idee, eens vragen), een inspirerend mensenmens in balans en levensgenieter (werkzoekende) en een – mijn favoriet – specialist domestic affairs & family management (huisman). De reden waarom mensen zichzelf graag een ronkende, maar op zichzelf betekenisloze profielschets aanmeten, is simpel: jezelf nog mooier maken dan je al bent. Want let’s face it: je werk is niet altijd even meeslepend, waarom zou je het noemen zoals het is? En natuurlijk: werken is complexer geworden en laat zich minder makkelijk in één term vangen.
Overigens worden we allemaal uitgelokt door werkgevers die al even idiote vacatureteksten bedenken. Je zult met droge ogen een advertentie hebben opgesteld waarin je kandidaten zoekt voor de functie van algemeen directeur, waarbij de focus van de agenda voorlopig dient te worden gericht op strategische koersbepaling? Het zal storm hebben gelopen op de afdeling die de stapels sollicitatiebrieven moest verwerken. En welke arme ziel voelt zich geroepen te solliciteren op de functie van bruggenbouwer met hands-on mentaliteit (geen 9-tot-5) en pro-actieve houding die stevig in zijn/haar schoenen staat? Nou ja, misschien een spin die een nieuw web zoekt of een inspirerende accelerator van talenten.
De man waarbij ik elke week groenten en fruit koop, noemt zich nog geen sociaal buitenmens met hart voor dagelijkse versproducten. Hij blijft een marktkoopman die groente en fruit verkoopt. En over appels kun je hem echt alles vragen. Hij heeft ook leuke receptenboekjes liggen waarin staat wat je allemaal met appels kunt doen. Een creatieve probleemoplosser, dat is hij.
Deze column verscheen eerder in CUTW, november 2011.
